امروز تولد وبلاگمه.ایران سما وارد چهارمین سال زندگی خودش شده ولی واقعا دلم واسش میسوزه چون سال خوبی رو پشت سر نذاشت.آخه نتونستم خیلی تحویلش بگیرم و سراغش بیام.یه منم میگن وبلاگ نویس؟؟؟امان از این زندگی.اگه میدونستم ازدواج اینه ۱۰۰ سال دیگه هم دنبالش نمی رفتم.به خدا خوشبحال اونایی که دیر ازدواج میکنن لااقل یه چیزایی از جوونی شون میفهمن.

تو این مدت خیلی اتفاقها افتاد.حاجی باباجونم فوت کرد و دلم یه عالمه شکست.خیلی دلم هواشو کرده.بعدش هم من و مهدی و مامانش موقعی که داشتیم از تیوپ سواری برمیگشتیم تو جاده اسدلی تصادف بدی کردیم و کم مونده بود بی سمانه بشین.دنده هشتمم مو برداشته و تموم استخون هام درد میکنه. 

راستی یه مدتیه که روحم هم خیلی درد میکنه.از روزتصادف شروع شد و فکر نمیکنم روزی برسه که روحم دوباره مثل قبل شاد باشه.گاهی آرزو میکنم کاش تو اون تصادف میمردم و الان پیش خدا بودم.

بگذریم.....امروز تولد وبلاگمه و قراره روز شادی باشه.

  ایران سما تولدت مبارک

قول میدم بیشتر بهت سر بزنم.قول قول.