ای بابا حالا من یه چیزی گفتم.مگه مرگ به این راحتی هاست؟(از اینم راحت تره)

ما که هیچ مرگمون نشد(خدا رو شکر) جاتون خالی رفته بودیم ماه عسل خیلی هم خوش گذشت. تازه با این توپولوف ها هم رفتیم اما باز هم سقوط نکردیم(خدا رو شکر) ولی جون خودم به خاطر همون حسی که تو مطلب قبلی گفتم همش حس سقوط داشتم.تا لحظه فرود مطمئن نبودم پام به زمین برسه.

راستی تو ماه عسلمون با یه زوج به اسم عاطفه و محمد آشنا شدیم که زاهدانی بودن.البته خانمه مشهدی بود.خیلی آدمای خونگرمی بودن و هر جایی که ۴ نفری می رفتیم واقعا خوش میگذشت.

تو بولینگ که آبروریزی کردم.حتی یه بار هم نشد که امتیاز کامل بگیرم اما مهدی همه امتیازها رو دولوپی قورت میداد.بس که بلاست(عشق منه دیگه)

تو کارتینگ هم وضعیت مشابهی داشتم.همه ۵ دورشون رو مثل قرقی رفتن و تموم شد اما من عینهو مادربزرگا لاکپشتی میرفتم.جماعتی منتظر بودن من به خط پایان برسمالبته ماشین من خیلی زاقارت بود.مثل موتور هندل میزد.

عاطفه عشق بازار بود و ما هم به خاطر همراهی مستفیض میشدیم

خلاصه خیلی خوش گذشت.درست مثل خاطره شب عروسی که خیلی قشنگ برگزار شد.

امیدوارم همه جوونا خوشبخت شن و مثل بعضی وقتای من اینقدر غرغر نکنن و حس بد نداشته باشن.